Wetsvoorstel meer zekerheid flexwerkers in gewijzigde vorm aangenomen

Ter naslag gingen wij al eerder dieper in op de trends in het arbeidsrecht en het wetsvoorstel meer zekerheid voor flexwerkers. Hieronder zetten wij de belangrijkste wijzigingen op een rij. De wijzigingen voor uitzendkrachten worden buiten beschouwing gelaten.

Ketenregeling: sneller richting een vast contract

Een van de meest ingrijpende wijzigingen betreft de ketenregeling voor tijdelijke arbeidsovereenkomsten. De huidige onderbrekingstermijn van zes maanden wordt vervangen door een termijn van drie jaar. In het eerdere wetsvoorstel was dit nog vijf jaar. Dat betekent dat na drie tijdelijke contracten pas na een onderbreking van drie jaar opnieuw een keten van tijdelijke contracten kan worden gestart. Hiermee wil de wetgever zogenoemde draaideurconstructies tegengaan en werknemers sneller laten doorstromen naar een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd.

De uitzondering op de ketenregeling voor werknemers die wegens ziektevervanging in het onderwijs worden ingezet, is uit het wetsvoorstel geschrapt. Deze uitzondering is namelijk al geregeld in de Regeling ketenbepaling bijzondere functies en hogere vergoeding kantonrechter. 

Nulurencontracten verdwijnen

In plaats van nulurencontracten komt er een bandbreedtecontract. Daarbij spreken werkgever en werknemer een minimum- en maximumaantal uren af, waarbij het maximum niet hoger mag zijn dan 130% van het minimumaantal uren. Bij een minimum van 10 uur per week mag het maximum dus niet meer bedragen dan 13 uur. Oproepen boven het overeengekomen maximum mogen door de werknemer worden geweigerd. Daarnaast moet de werkgever een nieuw contract aanbieden wanneer structureel meer uren worden gewerkt dan contractueel is overeengekomen.

Een amendement om nulurencontracten via cao toch mogelijk te maken, heeft het niet gehaald. Uitzonderingen blijven wel bestaan voor jongeren, scholieren, studenten met een bijbaan en AOW-gerechtigden. 

Voor scholieren en studenten geldt zowel een uitzondering op de ketenregeling als op het verbod op nulurencontracten. Tot nu toe gold voor deze uitzonderingen een verschillend urencriterium: 12 uur per week voor de uitzondering op de ketenregeling en 16 uur per week voor de uitzondering op het verbod op nulurencontracten. Met het wetsvoorstel wordt dit gelijkgetrokken naar 16 uur per week. Hiermee wordt voorkomen dat voor beide uitzonderingen verschillende urengrenzen gelden.

Verder is verduidelijkt dat de status van scholier of student met alle wettelijke bewijsmiddelen kan worden aangetoond. Hiermee wordt beoogd de administratieve lasten voor werkgevers te beperken.

Geen verdere verruiming van bandbreedtecontracten

Diverse amendementen die meer flexibiliteit binnen het bandbreedtecontract mogelijk moesten maken, zijn verworpen. Zo komt er geen jaarurennorm en blijft de wettelijke bandbreedte van maximaal 130% gelden. Ook kan hiervan niet bij cao worden afgeweken.

Als ook de Eerste Kamer instemt kan het wetsvoorstel per 1 januari 2028 in werking treden. 

Daarnaast is bepaald dat binnen drie jaar na inwerkingtreding een beperkte tussenevaluatie van het wetsvoorstel plaatsvindt. De evaluatie binnen vijf jaar na inwerkingtreding blijft bestaan. Hierdoor kan tijdig worden beoordeeld of aanpassing van het beleid nodig is, bijvoorbeeld om de regeldruk te verminderen of nadelige effecten van het wetsvoorstel te beperken.

De ontwikkelingen rondom het wetsvoorstel blijven wij voor je in de gaten houden.