Een ongeluk zit in een klein (escape room) hoekje
Net zoals de meeste evenementenorganisaties wijzen ook organisaties van escape rooms veelal op de eigen verantwoordelijkheid van de deelnemer. Voor ongevallen in de escape room zou de organisator niet aansprakelijk gehouden kunnen worden. Maar is dat ook zo?
Wat zijn escape rooms?
Escape rooms zijn helemaal hip. Een escape room is een kamer waarin deelnemers aan dit spel worden opgesloten en waaruit zij, meestal binnen 60 minuten, moeten zien te ontsnappen. Om te ontsnappen moeten er in de kamer(s) opdrachten worden uitgevoerd.
De ene escape room is nog ingewikkelder dan de andere. Het is in ieder geval niet de bedoeling om het de deelnemers te eenvoudig te maken. De moeilijkheidsgraad van een escape room is afhankelijk van het niveau van de opdrachten maar kan ook worden verhoogd door deelnemers te desoriënteren. Een combinatie van harde geluiden en donkere ruimtes met lichtflitsen of rookeffecten zijn erg effectief om mensen uit hun concentratie te krijgen. Hierdoor wordt een opdracht vaak ook moeilijker. Daarbij komt dat deze effecten er ook voor zorgen dat een escape room spannender wordt. Er zit natuurlijk ook een risico aan deze effecten. Als deelnemers gedesoriënteerd raken, wordt de kans op ongevallen vergroot.
Een ongeval in de escape room
Op 12 juni 2015 neemt meneer X met zijn bedrijf deel aan een escape roomspel. Bij het afdalen van een trap die toegang bood tot de volgende kamer, kwam hij ten val en liep hij een gecompliceerde beenbreuk op. Voor en tijdens de afdaling kwam er rook uit de rookmachines. Dit werd gecombineerd met lichtflitsen. De trap waarvan werd afgedaald bestond uit twee delen. Het onderste deel had 5 treden, was verbonden aan een klein platform en stond haaks op het bovenste deel. Ter hoogte van het kleine platform bevond zich geen armleuning.
X daalde de trap af terwijl hij zijn beide handen aan de reling vasthield en liep, proberend zich te oriënteren, achter zijn voorganger aan. Omdat de armleuning stopte, dacht hij dat hij al op de begane grond was. In werkelijkheid stond hij op het kleine platform. Hij heeft toen waarschijnlijk een misstap gemaakt en is gevallen met de gecompliceerde beenbreuk als gevolg. Volgens X kon hij, voordat hij de trap afging, de situatie niet inschatten door de rook en lichtflitsen. Met name de knik in de trap was van bovenaf niet te zien.
Berouw komt na de zonde, zo ook in dit geval. Na het ongeval heeft de organisator van de escape room een armleuning bij het onderste deel van de trap geplaatst. Tevens zijn er reflecterende antislip-strips op de traptreden van het onderste deel van de trap aangebracht. Daarnaast is de laatste traptrede van het onderste deel van de trap wit geschilderd en zijn wijzigingen in de positie van de bouwlampen aangebracht. Tenslotte is een rookmachine vervangen door een zogeheten vulkaanmachine. Hierdoor wordt het zicht minder belemmerd.
De organisator van de escape room wijt het ongeval aan ‘een ongelukkige samenloop van omstandigheden’. Dit zou betekenen dat zij juridisch gezien niet aansprakelijk is voor het ongeval. Voor het spel zijn er veiligheidsinstructies gegeven en hingen er in de escape room veiligheidsborden. De trap zou niet gevaarlijk zijn, deze was immers voorzien van een tweetal armleuningen en was voldoende verlicht. De organisator stelt ook dat de deelnemers niet werden verblind door licht en/of mist. Daarom zou het voor X, ook van bovenaf, goed zichtbaar moeten zijn geweest dat er een onderbreking de trap voorkwam en er een platform was waarna de trap een haakse bocht naar links maakte. Aldus de organisator.
Wie is aansprakelijk?
De rechtbank vindt dat iedereen oplettend en voorzichtig moet zijn, zodat ongelukken kunnen worden voorkomen. Maar als een situatie gevaarlijk (gemaakt) is, is het aan de organisator om veiligheidsmaatregelen te nemen zodat de verwezenlijking van dit gevaar voorkomen wordt. De rechtbank is van mening dat het geven van veiligheidsinstructies meer behoort tot algemene spelinformatie. Voor de specifieke gevaren, zoals de haaks op elkaar staande trap, is niet gewaarschuwd en dat had wel gemoeten. Daarbij komt dat het voor de rechtbank onduidelijk is wat er precies op de veiligheidsborden stond en of datgene wat erop stond een relatie heeft met het ongeval en/of het ongeval had kunnen voorkomen.
Het feit dat er achteraf wel (eenvoudige) maatregelen zijn genomen om het gevaar tegen te gaan, zoals het aanbrengen van reflecterende antislip-strips en het verlengen van de armleuningen, laat volgens de rechtbank zien dat dit ook voor het ongeval al had gekund.
Volgens de rechtbank had X er niet op bedacht hoeven zijn dat het escape roomspel bedreigingen met zich zou meebrengen. Het is immers een spel voor teamwork en speurwerk, zoals te lezen was op de website van de organisator.
De rechtbank was van mening dat de effecten die de organisator in het spel had gestopt, zoals rook en flitsen, een desoriënterende werking hadden. Ook was het voor de rechtbank voorstelbaar dat iemand niet het verschil zou kunnen merken tussen de vloer en het kleine platform.
De rechtbank oordeelde dat deze effecten en onduidelijkheden tot ongevallen kunnen leiden en dat de organisator zich dit had moeten beseffen. Tevens had de organisator zich moeten beseffen dat als er een ongeval zou gebeuren bij dit punt, er direct ernstig letsel zou kunnen ontstaan. Het feit dat er al duizenden mensen (volgens de organisator) veilig de trap zijn afgegaan, doet hier volgens de rechtbank niets aan af. Eens moet de eerste keer zijn.
De conclusie is dat de organisator aansprakelijk is voor het ongeval en de verzekeraar van de organisator de door X geleden schade moet vergoeden. Kort samengevat, er doen zich soms gevaarlijke situaties voor waar u niet op bedacht had hoeven te zijn. Als het voor een ander (bijvoorbeeld de organisator van een activiteit) duidelijk was dat deze situatie gevaarlijk was, maar er ondanks die wetenschap niets aan de gevaarlijke situatie is gedaan, kan het zijn dat de ander (bijvoorbeeld de organisator van een activiteit) verantwoordelijk en aansprakelijk is .
Wat kan Damsté voor u betekenen?
Om na te kunnen gaan of schade voor eigen rekening dient te blijven of voor rekening van een ander komt, is het verstandig om een letselschade advocaat te raadplegen. Mochten er soortgelijke vragen leven dan kunt u altijd contact opnemen met onze letselschade advocaten van Damsté.