Tijdens dit kroegcollege nemen twee advocaten van onze sectie Ondernemingsrecht je mee in de praktijk.
Een systeemupdate die de productie onverwacht stillegt. Een migratie naar de cloud die op voorhand eenvoudig lijkt, maar operationeel ontspoort. Een ransomware-aanval waarbij de gevolgen groot zijn en de opdrachtgever – terecht of onterecht - “vertrouwde” op de deskundigheid van de managed service provider. Er zijn in de IT-sector genoeg voorbeelden te verzinnen waarin het niet loopt zoals partijen hadden gehoopt en er discussie ontstaat over wie verantwoordelijk en aansprakelijk is voor de gevolgen hiervan. Steeds vaker wordt in zo’n discussie gegrepen naar de “zorgplicht” van een IT-leverancier om zo de verantwoordelijkheid en risico’s bij de leverancier te proberen te leggen, ook als er op basis van de contractuele afspraken niet een duidelijke toerekenbare tekortkoming te stellen is.
De rechtspraak laat zien dat van professionele IT-leveranciers een actieve houding wordt verwacht: het benoemen van risico’s, het (actief) zorgen voor beveiligingsmaatregelen en het bijsturen wanneer projecten dreigen te ontsporen. Hoever reikt de zorgplicht van een IT-leverancier en is die zorgplicht zo “bijzonder” om het een bijzondere zorgplicht te kunnen noemen?