Vijf vragen aan
Lennart Mensonides

Wat zou je worden als je géén juridisch medewerker was?

Ik werd op het Atheneum geselecteerd om mijn school te vertegenwoordigen op internationale debatwedstrijden. Vanaf dat moment stond mijn toekomst eigenlijk min of meer vast. Het verdedigen van een standpunt was mij op het lijf geschreven. Nog even heb ik getwijfeld over de politiek of de diplomatie, maar het aansprakelijkheidsrecht trok mij naar de advocatuur. Ik denk wel dat ik ook een goede geschiedenisleraar had kunnen worden. Ik vind geschiedenis een heel boeiend vak, want het geeft je veel inzicht in de wereld waarin we leven.

Is er iets of iemand die je graag zou willen vertegenwoordigen?

Als starter vind ik elke cliënt een enorme uitdaging. In de letselschadepraktijk kan je écht het verschil maken voor een slachtoffer. Je wilt zoveel mogelijk juridische zaken voor je cliënt uit handen nemen zodat deze zich volledig kan richten op het herstel, hetgeen natuurlijk het belangrijkste is. De afwikkeling van de schade is dan vervolgens aan mij. Het feit dat ik die dankbare taak kan vervullen doet mij oprecht plezier. Uiteindelijk is mijn doel de cliënt, zoveel als mogelijk, weer in de positie te brengen als voor het ongeval.

Welk boek ligt er op je nachtkastje?

Momenteel het boek ‘Verloren’ van Nicci French. Dat is puur toeval. Ik ben recent verhuisd naar Enschede en tijdens een avondwandeling door de buurt stuitte ik op een bijzonder bibliotheekje bij iemand buiten voor de deur. Ik trof een kleine verlichte vitrine aan met daarin ongeveer 30 boeken, met de uitnodiging om een exemplaar mee te nemen. Een geweldig initiatief dat mij vanuit de randstad onbekend is. Ik koos voor Nicci French vanwege de goed beoordeelde thrillers van dit schrijversechtpaar.

Waar of bij wie haal jij inspiratie voor je vak vandaan?

Mijn inspiratie voor het vak haal ik in de eerste plaats uit het dagelijkse leven. Het recht is onlosmakelijk verbonden met de samenleving. Achter veel alledaagse handelingen schuilt een privaatrechtelijke verbintenis. Af en toe word ik dan ook wel eens gek van mijn gedachten omdat ik continu bezig ben met het recht. Ik zie in elk risico aansprakelijkheid op de loer liggen. Van gladde vloeren tot slecht opgeruimde bouwmaterialen, van een tas in het gangpad van de trein tot een onveilige verkeerssituatie. ‘Als dat maar goed gaat’ denk ik dan. Daarnaast word ik door mijn collega’s geïnspireerd.  

Samenvatting of de hele wedstrijd?

Altijd de hele wedstrijd! Ik hou niet zo van half werk en bijt liever even door. Verder heb ik veel te veel energie die ik kwijt moet. Zowel tijdens mijn hockeywedstrijden als in letselschadezaken wil ik met 150% inzet van start gaan en ben ik bereid alles te geven. Daarnaast ben ik, ondanks het feit dat een samenvatting soms verleidelijk en pragmatisch klinkt, veel te nieuwsgierig aangelegd. Ik wil gewoon niets missen of over het hoofd zien. Voordat je het weet sta je dan 1-0 achter…