Adoptie-ouder komt er kariger vanaf dan zwangere werknemer

Door mr. Gerda Aufderhaar

Stel, je bent als paar om welke reden dan ook niet gezegend met de gave je gezamenlijk voort te planten en je kiest uiteindelijk (noodgedwongen) voor adoptie, of je adopteert een kind uit andere motieven.
Dan is het zo mogelijk nóg belangrijker dan in het geval van een eigen kind om met het adoptiefkind van meet af aan een hechte band op te bouwen, om latere problemen te voorkomen. Dit geldt uiteraard in de eerste plaats met het oog op de belangen van het kind, maar ook voor jezelf én de maatschappij is het uiteindelijk van belang, zij het om uiteenlopende redenen.

Het verlof rondom zwangerschaps- en bevallingsverlof is nauwgezet geregeld: 16 weken verlof, door het UWV betaald, met gedetailleerde beschrijvingen vanaf en tot wanneer dit verlof geldt, en de hoogte van de uitkering is gelijk aan je salaris. De ratio achter de duur van het verlof is gelegen in de zorg om de gezondheid van moeder en kind; het kind dat onder andere weerstand moet opbouwen en de moeder die moet herstellen van de bevalling. Ook biedt deze periode de werkende moeder eventueel de gelegenheid de eerste tijd zélf het kind te voeden.

Vanaf 2^e helft 2008 wordt er zelfs weer een uitkeringsregeling voor zwangere zelfstandigen geherintroduceerd. (Tot 1 augustus 2004 voorzag de Wet arbeidsongeschiktheid Zelfstandigen in een dergelijke uitkering. De nieuwe uitkeringsregeling voorziet in een uitkering gedurende 16 weken van maximaal het wettelijk minimumloon, en wordt uit de algemene middelen betaald, maar dat even terzijde.)
De werknemer (soms werkneemster) wiens partner is bevallen heeft bovendien nog recht op twee dagen kraamverlof.

Hierbij vergeleken komen de adoptie-ouders er karig van af: vier weken verlof, op te nemen in de periode vanaf twee weken voor de feitelijke adoptie tot zestien weken erna. Oké, dat geldt dan wel voor beide ouders, dus dat is samen acht weken. Maar ik vind dat ze er samen gerust acht weken bij mogen hebben. Dit geldt temeer, omdat er geen recht op kraamverlof bestaat, en er ook geen uitkeringsregeling is voor zelfstandig ondernemers die een kind adopteren (ook dat geld blijft “over”).

En dan nog te bedenken dat adoptie-ouders onnoemelijk veel tijd kwijt zijn met het regelen van de papierwinkel rondom de (doorgaans buitenlandse) adoptie: Haagse ambassade, de legalisatie van buitenlandse documenten bij de notaris, veelal meerdere bezoeken aan de burgerlijke stand, etcetera.
Je kunt dan vinden dat ze daar hun vakantiedagen maar voor moeten gebruiken, of kort verzuimverlof.  Maar als je er langer bij stilstaat, hoe rechtvaardig vind je die verschillen dan? Na de veelal lange lijdensweg die mensen al gegaan zijn voor het vervullen van hun kinderwens zou je denken dat ze wel een extra steuntje in de rug kunnen gebruiken. En dan beperk ik me hier nog maar tot het zorgverlof…

Ook al ben je geen rekenwonder, de conclusie ligt voor de hand: het kan toch niet anders dan dat het UWV door het stijgende aantal adopties op den duur geld over moet houden?